صدایی که سالها باورش کردی
یه اعتراف دارم. یه زمانی فکر میکردم آدم مهربونیام. با همه، اما نه با خودم. اگه کسی اشتباه میکرد، راحت میبخشیدمش؛ اما وقتی نوبت خودم میشد، انگار هیچ حقی برای اشتباه کردن نداشتم.
سلام، من مهدیه پاشاپور هستم؛ نویسنده و مدرس حوزه ارتباط مؤثر و سبک زندگی. خوشحالم که داری به چهارمین اپیزود از مجموعه زندگی آگاهانه گوش میدی.
اگر از پادکستها و اپیزودهای قبل همراهم بودی، خوش اومدی به ادامه این مسیر؛ و اگر اولین باریه که صدای منو میشنوی، از اینکه این چند دقیقه رو کنار همیم خوشحالم.
امروز میخوام درباره صدایی حرف بزنم که شاید سالها توی ذهن خیلی از ماها زندگی کرده؛ صدایی که گاهی اونقدر بهش عادت کردیم که فکر میکنیم حقیقت داره.
یه زمانی اگر کاری خوب پیش نمیرفت، اولین کسی که منو قضاوت میکرد، خودم بودم.
با خودم میگفتم:
«تو باهوش نیستی، تو دوستداشتنی نیستی، تو از یه شهر کوچیک اومدی، کی قراره تو رو جدی بگیره؟ تو از یه خانواده معمولی اومدی، موفق شدن برای تو سخته.»
اون روزها فکر میکردم این حرفها واقعیان. فکر میکردم دارم خودمو همونطور که هستم میبینم؛ اما امروز که به گذشته نگاه میکنم، میبینم اونا واقعیت نبودن. فقط صدایی بودن که سالها باورشون کرده بودم.
شاید برای تو هم پیش اومده باشه. یه اشتباه کوچیک میکنی، اما ساعتها یا حتی روزها خودتو سرزنش میکنی. انگار یه نفر توی ذهنت نشسته که هیچوقت ازت راضی نیست.
یه سؤال دارم ازت:
آخرین باری که اشتباه کردی، اولین جملهای که به خودت گفتی چی بود؟ به خودت فرصت دادی یا دوباره خودتو محکوم کردی؟
خیلی وقتها مشکل ما اشتباهمون نیست؛ مشکل حرفیه که بعد از اشتباه به خودمون میزنیم. همین حرفها کمکم تبدیل میشن به تصویری که از خودمون داریم.
من سالها فکر میکردم برای اینکه رشد کنم، باید مدام خودمو تحت فشار بذارم. فکر میکردم اگر با خودم مهربون باشم، دیگه پیشرفت نمیکنم؛ اما اشتباه میکردم.
اتفاقاً از روزی که با خودم مهربونتر شدم، زندگی آرومآروم تغییر کرد. آرومتر شد، سبکتر شد. حتی احساس میکردم زیباتر شدم.
و جالب این بود که انگار آدما هم بیشتر بهم احترام میذاشتن.
اون موقع فهمیدم شاید دنیا عوض نشده بود؛ این نگاه من به خودم بود که تغییر کرده بود.
وقتی نگاهت به خودت عوض میشه، رفتارت هم عوض میشه. انتخابهات هم عوض میشه. رابطههات هم عوض میشه و کمکم کیفیت زندگیت هم تغییر میکنه.
مهربون بودن با خودت یعنی اشتباه نکنی؟ نه.
یعنی مسئولیت اشتباهاتت رو نپذیری؟ بازم نه.
مهربون بودن با خودت یعنی اشتباهت رو ببینی، ازش یاد بگیری؛ اما خودتو با اون اشتباه تعریف نکنی.
تو ممکنه اشتباه کرده باشی، اما اشتباه هویت تو نیست.
حالا میخوام یه قرار کوچیک با خودت بذاری.
امروز هر بار که اون صدای سرزنشگر توی ذهنت شروع به حرف زدن کرد، فقط چند ثانیه مکث کن.
از خودت بپرس:
«این واقعاً صدای منه یا فقط صداییه که سالها باورش کردم؟»
شاید همین یه سؤال ساده، شروع تغییر بزرگ باشه.
و دوست دارم این اپیزود رو با یک جمله تموم کنم:
هیچکس به اندازه خودت به مهربونی تو احتیاج نداره.
من مهدی پاشاپورم. ممنونم که چند دقیقه از امروزت رو کنار من بودی.
تا پادکست بعدی، تا اپیزود بعدی، مراقب رابطهت با مهمترین آدم زندگیت باش؛ خودت.
دیدگاهتان را بنویسید